Duurzame bril bij beleid en praktijk

‘Brons’ werd al gehaald, voorjaar 2009. toen sprak cor Westhuis, hoofd afdeling Onderhoud en Beheer bij de gemeente Dalfsen de verwachtingsvolle woorden: “Dit is een eerste stap op de Barometer Duurzaam terreinbeheer. We gaan absolúút voor goud. als het aan ons ligt is dat volgend jaar een feit.” Dit is, met een half jaartje vertraging, waarheid geworden. “De crux zit hem erin dat iedereen betrokken is bij duurzaam werken en iedereen even serieus wordt genomen. van de wethouder tot de medewerker in de buitendienst.”

Westhuis spreekt van een ‘vliegwieleffect’. “Van het één komt het ander”, zegt hij over het certifi catieproces. “We hebben grote ambities en de drive om duurzaamheid goed te managen. Het enthousiasme in onze gemeenteraad voor duurzaamheid is groot en dan moet je daar op inspelen door de duurzaamheid in de openbare ruimte te borgen in het gemeentelijke beleid. Daarom hebben we gezegd: we slaan zilver over en gaan meteen voor goud.”

Investeren in mensen
Natuurlijk, beleid maken is belangrijk en de lokale politiek moet beslissingen nemen. “Maar”, weet Westhuis als geen ander, “de vijftig mensen in de buitendienst moeten uiteindelijk ‘duurzaam’ werken. Uiteraard werken er in onze buitendienst vakmensen, maar lang niet altijd zijn die gediplomeerd. Om die reden zijn we in het Erkenning van Verworven Competenties (EVC) traject gestapt. Dat is een mogelijkheid om op basis van ervaring een diploma te krijgen. Want wij vinden dat bij duurzaam werken gediplomeerde mensen horen. Een win-win situatie: goed voor de gemeente en voor de medewerker.”

Duurzame ambassadeurs
Dalfsen is een groene gemeente in Overijssel. “Daar zijn we trots op”, zegt Westhuis. “We willen groen blijven en verantwoord met de omgeving omgaan. Het gouden certifi caat heeft dan ook een voorbeeldfunctie, we kunnen aantonen dat we duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan.” En, daar horen de gekwalifi ceerde en betrokken medewerkers in de buitendienst bij. “Zij zijn echt onze ambassadeurs, zowel op straat als op informatieavonden”, vervolgt Westhuis. “Die mensen moeten het doen en zij komen iedere dag onze inwoners tegen.” Al met al merk je dat bij ons iedereen is betrokken bij het thema en met een duurzame bril naar de omgeving kijkt”, vervolgt Westhuis. “Dat heeft zijn voordelen: zo hebben we als onderhoudsafdeling nu veel meer grip op ontwerpplannen. We zorgen er in de tekenfase al voor dat we inrichtingsmateriaal slim gebruiken en de juiste bestrating aanleggen, zodat we bij het onderhoud minder kilometers en afval maken.”

De stap naar goud
Westhuis maakt een compliment: “De criteria voor de Barometer zijn heel helder. Wanneer je aan de eisen voldoet, word je meteen beloond met certifi catie”, zegt hij. “Over zaken als hondenpoep, zwerfaval, tractie, bemesting en natuurbeheer hadden we wat vragen. Die zijn meteen door SMK beantwoord, zodat je weinig vertraging oploopt.” Essentiële stappen die de gemeente moest zetten op weg naar goud waren er zeker. “We hebben voor de eerste jaren extra budget gekregen voor het borstelen en vegen en het onderwerp tractie”, zegt Westhuis. “Denk daarbij aan meer milieuvriendelijke brandstoffen en smeermiddelen. Ook hebben we ons beleid op begraafplaatsen aangepast. Daar spoten we nog steeds bestrijdingsmiddelen. Dat hebben we nu opgelost door de komende twee jaar extra arbeid in te zetten. In die tijd zoeken we naar een manier om daar binnen het oude budget duurzaam te werken.” “Eigenlijk willen we werken op het gouden niveau, zonder extra uitgaven”, vervolgt Westhuis. “Dat we in deze periode van recessie toch kunnen investeren in duurzaamheid, zegt veel over de ambities van de gemeente. De meeste investeringen zullen zich terugbetalen en voor andere kostenposten gaan we, met z’n allen, op zoek naar een duurzame oplossing.”

[Publicatie uit magazine SMK-Nieuws 64, december 2010]